หลักการพื้นฐานในการนำโซลูชันคานบันต้นทุนสายการผลิตไปใช้ คือต้องเริ่มจากการเชื่อมโยงแหล่งข้อมูลต้นทุน จากนั้นรวบรวมข้อมูลแบบเรียลไทม์ตามมิติของใบสั่งงานหรือสายผลิต และสุดท้ายใช้คานบันเพื่อแสดงข้อผิดปกติและขับเคลื่อนการปรับปรุง ไม่ควรเริ่มต้นด้วยการซื้อจอแสดงผลขนาดใหญ่เพื่อวัตถุประสงค์ทางการนำเสนอเท่านั้น
1. กำหนดหมวดหมู่ต้นทุนและความละเอียดของการรวมข้อมูลเป็นลำดับแรก โรงงานต้องกำหนดว่าคานบันจะทำการตรวจสอบอะไร หมวดหมู่ที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้มักประกอบด้วย การบริโภควัสดุเกินมาตรฐาน ต้นทุนแรงงาน ค่าเสื่อมราคาอุปกรณ์ การใช้พลังงาน ความสูญเสียจากของเสีย และความสูญเสียจากการหยุดทำงานของสายผลิต ความละเอียดของข้อมูลควรกำหนดไว้ที่สามระดับ ได้แก่ ระดับสายผลิต ระดับทีม และระดับใบสั่งงาน หากความละเอียดหยาบเกินไป จะไม่สามารถระบุปัญหาได้ แต่หากละเอียดเกินไป ต้นทุนในการเก็บข้อมูลจะสูงเกินจำเป็น เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนนี้ การเลือกผู้ให้บริการในขั้นตอนถัดไปจะมีพื้นฐานที่มั่นคง
2. วิธีการเก็บข้อมูลต้องสอดคล้องกับสภาพหน้างาน การป้อนข้อมูลด้วยตนเองเหมาะสำหรับรายการที่มีความถี่ต่ำเท่านั้น ข้อมูลที่มีความถี่สูง เช่น ชั่วโมงการทำงาน จำนวนผลผลิต และจำนวนของเสีย ควรดึงข้อมูลอัตโนมัติจากระบบ MES หรือเกตเวย์ของอุปกรณ์เป็นหลัก สำหรับการใช้พลังงานควรวัดผ่านมิเตอร์อัจฉริยะ ส่วนการบริโภควัสดุควรเชื่อมต่อกับบันทึกการขอรับวัสดุและบันทึกการไหลของ WIP (Work In Process) เกณฑ์การประเมินคือ ห้ามพึ่งพาการป้อนข้อมูลด้วยตนเองหากสามารถเก็บข้อมูลอัตโนมัติได้ มิฉะนั้น ข้อมูลบนคานบันจะไม่ได้รับความน่าเชื่อถือ
3. การเลือกผู้ให้บริการควรพิจารณาจากสามมิติหลัก
4. ทางเลือกที่เป็นมาตรฐานแบ่งออกเป็นสองประเภท ประเภทแรกคือโมดูลต้นทุนที่แถมมากับผู้ให้บริการระบบ MES ซึ่งมีข้อดีคือมีแหล่งข้อมูลเดียวกันและระยะเวลาในการติดตั้งสั้น ประเภทที่สองคือโซลูชันการจัดการต้นทุนหรือคานบัน BI เฉพาะทาง ซึ่งให้มิติการวิเคราะห์ที่ยืดหยุ่นกว่าแต่ต้องใช้ความพยายามในการบูรณาการสูง สมมติว่ามีโรงงานอิเล็กทรอนิกส์สมมติที่มีสายผลิตจำนวนมากและมีการสลับใบสั่งงานบ่อยครั้ง ทางเลือกแรกจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมกว่า สมมติว่ามีผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์สมมติที่มีหมวดหมู่ต้นทุนซับซ้อนและต้องการเปรียบเทียบระหว่างหลายโรงงาน ทางเลือกที่สองจะเหมาะสมกว่า
5. จังหวะการดำเนินการควรเริ่มจากการทดลองใช้กับสายผลิตเพียงหนึ่งสาย โดยให้ทดสอบตัวชี้วัดเรื่องการบริโภควัสดุเกินมาตรฐานและความสูญเสียจากการหยุดทำงานของสายผลิตก่อน ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลก่อนที่จะขยายผลไปยังสายผลิตอื่น ระบบคานบันไม่ถือว่าสมบูรณ์เพียงแค่หลังการติดตั้ง ต้องมีกลไกความรับผิดชอบรองรับโดยให้หัวหน้าทีมตรวจสอบความเบี่ยงเบนทุกวันและทบทวนผลสัปดาห์ละครั้ง มิฉะนั้น แม้จะมีหน้าจอขนาดใหญ่ที่สุด ก็ยังคงเป็นเพียงของตกแต่งเท่านั้น
สรุป: เริ่มต้นด้วยการกำหนดหมวดหมู่ต้นทุนและความละเอียดของข้อมูล จากนั้นแก้ไขปัญหาการดึงข้อมูลอัตโนมัติ ในการเลือกผู้ให้บริการ ให้ให้ความสำคัญกับความสามารถในการบูรณาการและการจัดสรรค่าคอนฟิกูเรชันมากกว่าผลการแสดงผล และควรส่งเสริมการใช้งานโซลูชันนี้ต่อเมื่อผ่านการทดลองใช้งานสำเร็จแล้ว