ศูนย์ความรู้
สารบัญ

Q: วิธีการนำการฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดไปใช้ในอุตสาหกรรมต่อเรือ

สายการผลิตส่วนลำเรือที่มีสถานีงาน 200 แห่ง เผชิญกับความท้าทายอย่างมีนัยสำคัญจากการใช้คู่มือการทำงานแบบกระดาษ ต้นทุนประจำปีของการพิมพ์ การแจกจ่าย การจัดการเวอร์ชัน และการรีไซเคิลเอกสารเหล่านี้ รวมถึงค่าแรง มีมูลค่าเทียบเท่ากับการลงทุนในระบบอิเล็กทรอนิกส์ ที่สำคัญกว่านั้นคือความสับสนของเวอร์ชันเกิดขึ้นบ่อยครั้ง เมื่อกระบวนการมีการเปลี่ยนแปลง ภาพวาดที่ล้าสมัยอาจยังคงแขวนอยู่บนพื้นโรงงาน นำไปสู่ลำดับการประกอบที่ผิดพลาดซึ่งไม่ถูกตรวจพบจนกระทั่งสายเกินไป เนื่องจากขนาดล็อตการผลิตขนาดเล็ก ความหลากหลายของผลิตภัณฑ์สูง และห่วงโซ่กระบวนการที่ยาวนานในอุตสาหกรรมต่อเรือ ต้นทุนของวิธีการ "จัดการด้วยกระดาษ" นี้จึงทวีคูณขึ้น การนำการฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดไปใช้ที่สถานีงานหมายถึงการเปิดโอกาสให้โรงเรือนสามารถสอนอุปกรณ์ให้เข้าใจการกระทำได้โดยตรง แทนที่จะรอให้ผู้จำหน่ายแก้ไขอัลกอริทึมทุกครั้งเมื่อมีการนำแบบเรือรุ่นใหม่เข้ามา

1. ระยะวางแผน: กำหนดสถานีงานก่อนกำหนดแบบเรือ

การฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดในอุตสาหกรรมต่อเรือไม่ได้ถูกนำไปใช้ทั่วทั้งโรงงานในคราวเดียว แต่จะเริ่มจากการมุ่งเน้นไปที่สถานีงานที่มีปัญหาเร่งด่วนที่สุด

ผลลัพธ์หลักของระยะนี้คือรายการสถานีงานและแผนการเก็บตัวอย่าง โดยหลักการคือไม่ควรพยายามครอบคลุมพื้นที่มากเกินไปในคราวเดียว การดำเนินการสถานีงานสามถึงห้าแห่งบนสายผลิตส่วนลำเรือใดหนึ่งแห่งให้สำเร็จนั้นมีความน่าเชื่อถือมากกว่าการลงมือทำกว้างขวางทั่วทั้งโรงงาน

2. ระยะดำเนินการ: สามขั้นตอนของการเก็บข้อมูล การติดป้ายกำกับ และการฝึกฝน

การดำเนินการหลักเกี่ยวข้องกับการนำกระบวนการฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดสามขั้นตอนเข้าสู่โรงเรือน ในระหว่างการเก็บข้อมูล กล้องคู่และเซนเซอร์บนเครื่องรวมจะทำการเก็บตัวอย่างที่สถานีงานจริงภายใต้สภาพแสงจริง มุมจริง และการวางชิ้นส่วนจริง เพื่อหลีกเลี่ยงการจัดฉาก ในระหว่างการติดป้ายกำกับ ช่างเทคนิคในโรงเรือนจะเลือกเป้าหมายและใส่ป้ายกำกับบนเทอร์มินัล อินเทอร์เฟซวัสดุต้องการเวลาเพียงห้านาทีในการเรียนรู้ ไม่จำเป็นต้องมีทักษะการเขียนโค้ดหรือความรู้ด้านอัลกอริทึม ในระหว่างการฝึกฝน การเรียนรู้แบบเพิ่มพูนออนไลน์ช่วยให้โมเดลมีความแม่นยำเพิ่มขึ้นตามเวลา เมื่อมีแบบเรือใหม่เข้ามา เพียงแค่เก็บตัวอย่างเพิ่มเติมและทำการฝึกฝนใหม่ก็เพียงพอแล้ว

พิจารณาสถานการณ์สมมติต่อไปนี้: สมมติว่าผู้ผลิตชิ้นส่วนสนับสนุนเรือทำการประกอบท่อ Previously การเปลี่ยนเส้นผ่านศูนย์กลางของท่อต้องให้วิศวกรกระบวนการถ่ายภาพใหม่และเขียนคำสั่งใหม่ ปัจจุบัน ช่างเทคนิคสามารถเก็บตัวอย่างประมาณยี่สิบชิ้นด้วยตนเองเพื่อฝึกโมเดลการจดจำชิ้นส่วน เมื่อผสานรวมกับคำแนะนำแบบมัลติโมดัลแบบเรียลไทม์ หน้าจอจะแจ้งโดยตรงว่ากำลังติดตั้งชิ้นส่วนที่ถูกต้องหรือไม่ และทิศทางของชิ้นส่วนถูกต้องหรือไม่ คุณค่าของการฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดในอุตสาหกรรมต่อเรืออยู่ที่ตรงนี้: วงจรสำหรับการปรับแต่งกระบวนการถูกบีบอัด และสายการผลิตสามารถดูดซับการเปลี่ยนแปลงได้ด้วยตนเอง

3. ระยะตรวจสอบ: มุ่งเน้นที่สามการกระทำ ไม่ใช่ผลการสาธิต

การตรวจสอบก่อนเริ่มใช้งานจริงต้องมุ่งเน้นที่การกระทำเฉพาะสามประการ ประการแรก ตรวจสอบความแม่นยำในการจดจำโดยรันชุดงานต่อเนื่องหลายชุดที่สถานีงานจริง นับจำนวนการตรวจจับผิดพลาดและการตรวจจับพลาด โดยให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับประสิทธิภาพบนชิ้นส่วนโลหะสะท้อนแสงและในสภาพแวดล้อมที่มีน้ำมัน ประการที่สอง ตรวจสอบประสิทธิภาพของกลไกการป้องกัน; เมื่อเกิดข้อผิดพลาด เทอร์มินัลต้องให้คำเตือนแบบเรียลไทม์หรือแม้แต่ขัดขวางการกระทำ แทนที่จะพึ่งพาการดูซ้ำหลังเหตุการณ์เกิดขึ้น ประการที่สาม ยืนยันว่าช่างเทคนิคสามารถปฏิบัติงานได้ด้วยตนเองโดยการให้บุคลากรในโรงเรือนดำเนินการกระบวนการฝึกฝนเอง; หากไม่สามารถดำเนินการนี้ได้แสดงว่าการฝึกฝนยังไม่เพียงพอ

เกณฑ์การผ่านการตรวจสอบไม่ใช่ "ผลการสาธิตดูดี" แต่เป็น "โรงเรือนสามารถปรับเปลี่ยนการตั้งค่าได้ด้วยตนเองระหว่างเปลี่ยนรุ่นโมเดล"

4. เริ่มใช้งานจริงและการขยายผล: การกระจายแพ็กเกจทักษะด้วยการคลิกเดียว

เมื่อตรวจสอบสถานีงานใดสถานีงานหนึ่งเรียบร้อยแล้ว ให้บรรจุโมเดลที่ฝึกแล้วและคู่มือการทำงานลงในแพ็กเกจทักษะกระบวนการ แล้วกระจายไปยังเทอร์มินัลที่คล้ายกันด้วยการคลิกเดียวเพื่อการสลับระดับที่สอง ตรรกะของการขยายผลสำหรับการฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดในอุตสาหกรรมต่อเรือคือ: ความสามารถในการจดจำที่ได้รับการตรวจสอบบนสายการผลิตหนึ่งสาย สามารถนำกลับมาใช้ได้อย่างรวดเร็วในส่วนต่างๆ และแบบเรือที่แตกต่างกันโดยไม่ต้องฝึกฝนแต่ละสถานีงานตั้งแต่ต้น ระบบรองรับการติดตั้งภายในเครือข่ายท้องถิ่นแบบเต็มรูปแบบ เพื่อให้มั่นใจว่าข้อมูลยังคงอยู่ภายในโรงงาน การเข้ารหัสแบบครบวงจรและการกำหนดสิทธิ์แบบชั้นชั้นรับประกันความปลอดภัยของข้อมูลกระบวนการของอู่ต่อเรือ

ควรสังเกตว่าตัวเลขการบีบอัดเวลาในการเปลี่ยนสายการผลิตและวงจรการฝึกฝนที่กล่าวมาข้างต้นนั้นมาจากประมาณการในเอกสารผลิตภัณฑ์ ผลลัพธ์จริงแตกต่างกันไปตามความซับซ้อนของสถานีงานและคุณภาพของตัวอย่าง การตัดสินใจในการดำเนินงานควรพึ่งพาข้อมูลจากการทดลองนำร่อง

สำหรับคำแนะนำในการดำเนินการขั้นสุดท้าย: เลือกสถานีงานสามถึงห้าแห่งบนสายผลิตส่วนลำเรือใดหนึ่งแห่งสำหรับการทดลอง นำตั้งแต่การเก็บข้อมูลจนถึงการตรวจสอบให้เสร็จสิ้นภายในสองสัปดาห์ก่อนที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับจังหวะการขยายผล อุปสรรคในการเริ่มต้นการฝึกอบรมแบบไม่มีโค้ดในอุตสาหกรรมต่อเรือไม่ได้อยู่ที่อัลกอริทึม แต่อยู่ที่การเลือกสถานีงานที่เหมาะสมและการเก็บตัวอย่างที่แท้จริง

หมวดหมู่: คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ ESOP