เวลา 07.30 น. สายการผลิต SMT เริ่มทำงานและหน้าจอของผู้ปฏิบัติงานเปิดขึ้น แต่ผู้ปฏิบัติงานพบว่าเอกสารขั้นตอนการทำงาน (SOP) สำหรับสามรุ่นที่วางแผนจะผลิตในวันนี้ยังคงเป็นเวอร์ชันเก่า ใบสั่งเปลี่ยนแปลงทางวิศวกรรมยังอยู่ในลิ้นชักของวิศวกรโดยไม่มีการออกใช้ หัวหน้าสายการผลิตต้องโทรศัพท์เร่งรัดการดำเนินการพร้อมทั้งค้นหาเอกสารในแฟ้มกระดาษเพื่อหาคำแนะนำในการทำงานล่าสุด สถานการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องแปลก โรงงานอิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากเชื่อว่ากระบวนการของตนมีความสมบูรณ์ก่อนการทำให้กระบวนการวิศวกรรมผลิตภัณฑ์เป็นดิจิทัล แต่เมื่อได้ระบบไปใช้งานจริงจึงตระหนักว่าความท้าทายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ซอฟต์แวร์เอง แต่อยู่ที่สมมติฐานที่ถูกตั้งไว้ก่อนการดำเนินงาน
1. การมองว่าการทำให้ SOP เป็นดิจิทัลเป็นเพียง "การสแกนและอัปโหลด"
ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการเข้าใจผิดว่าการทำให้กระบวนการวิศวกรรมผลิตภัณฑ์เป็นดิจิทัลหมายถึงเพียงการซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์รวมศูนย์แล้วสแกนเอกสาร SOP แบบกระดาษให้เป็นไฟล์ PDF ปัญหาอยู่ที่ไหน? การจัดการเวอร์ชันถูกเพิกเฉย การเปลี่ยนแปลงกระบวนการอาศัยการแจ้งเตือนทางอีเมล และเอกสารที่เห็นบนสายการผลิตแตกต่างจากเอกสารในคอมพิวเตอร์ของแผนกวิศวกรรม สมมติว่ามีโรงงานอิเล็กทรอนิกส์สมมติที่จัดการหลายรูปแบบด้วยปริมาณการผลิตขนาดเล็ก โดยเปลี่ยนรุ่นสามครั้งต่อวันบนสายการผลิตเดียว การพึ่งพาการตรวจสอบเวอร์ชันแบบแมนนวลหมายความว่าหากพลาดเพียงจุดเดียวจะทำให้เกิดการแก้ไขงานใหม่ทั้งล็อต วิธีที่ถูกต้องคือการเชื่อมโยงการลงนามเอกสาร การควบคุมเวอร์ชัน และการผลักดันการเปลี่ยนแปลงเข้าด้วยกัน เมื่อเผยแพร่ SOP แล้ว เวอร์ชันเก่าจะถูกล็อก และหน้าจอปลายทางจะทำการรีเฟรชอัตโนมัติ
2. การเลือกระบบโดยพิจารณาเฉพาะ ESOP โดยไม่คำนึงถึงการบูรณาการกับ MES ในอนาคต
โรงงานจำนวนมากเริ่มดำเนินการโดยใช้เพียงคำแนะนำการทำงานแบบอิเล็กทรอนิกส์ (ESOP) ก่อน believing ว่าเพียงพอ สองปีต่อมาเมื่อต้องการบันทึกการรายงานแรงงาน บูรณาการกับใบสั่งงานของ ERP หรือสร้างการติดตามคุณภาพ พวกเขาพบว่าระบบที่เลือกไว้ในตอนแรกเป็นเกาะที่แยกขาดออกจากกัน อินเทอร์เฟซมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม และการอัพเกรดจำเป็นต้องเปลี่ยนแพลตฟอร์มทั้งหมด ในสาระสำคัญ การทำให้กระบวนการวิศวกรรมผลิตภัณฑ์เป็นดิจิทัลไม่ใช่การซื้อครั้งเดียวแต่เป็นเส้นทางวิวัฒนาการ ระหว่างการเลือกสอบถามว่าหากเพิ่มฟังก์ชัน Andon, Kanban หรือการรายงานแรงงาน จะจำเป็นต้องเปลี่ยนระบบหรือไม่ สามารถช่วยประหยัดปัญหาใหญ่ได้ในภายหลัง
3. การคิดว่าการซื้อซอฟต์แวร์เพียงพอโดยไม่ต้องคำนวณต้นทุนสำหรับอุปกรณ์รวมศูนย์และการปรับใช้หน้างาน สภาพแวดล้อมในของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์มีความพิเศษ มีฝุ่น การปล่อยประจุไฟฟ้าสถิต (ESD) และการดำเนินงานตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน อุปกรณ์แท็บเล็ตทั่วไปไม่สามารถทนต่อสภาพเหล่านี้ได้ บางโรงงานเลือกซอฟต์แวร์ที่ดีแต่ใช้อุปกรณ์ระดับผู้บริโภคเป็นหน้าจอปลายทาง ส่งผลให้อัตราความล้มเหลวสูงอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหกเดือน พิจารณาสถานการณ์สมมติที่มีการติดตั้งสถานีปลายทางสิบแห่งบนสายการผลิต SMT จากมุมมองการประมาณการโซลูชัน ความเสถียรของอุปกรณ์รวมศูนย์จากผู้ผลิตเดิมภายใต้สถานการณ์ป้องกันฝุ่นและเปิดหน้าจอต่อเนื่องระยะยาวนั้นสามารถควบคุมได้ดีกว่าอุปกรณ์ทางการค้าที่จัดหาชั่วคราว นี่ไม่ใช่เรื่องสุ่มสี่สุ่มห้า แต่เป็นไปตามข้อกำหนดการออกแบบในเอกสารผลิตภัณฑ์
4. การละเลยโมดูลการฝึกอบรมและการเข้าถึงผ่านมือถือ ทำให้การเปลี่ยนแปลงทางวิศวกรรมไม่สามารถส่งถึงบุคลากรได้ มีการออกคำสั่งเปลี่ยนแปลงทางวิศวกรรม แต่ผู้ปฏิบัติงานไม่ได้ดู หัวหน้าทีมไม่ได้ยืนยัน และไม่สามารถเรียกดูบันทึกการฝึกอบรมระหว่างการตรวจสอบได้ หากการทำให้กระบวนการวิศวกรรมผลิตภัณฑ์เป็นดิจิทัลครอบคลุมเฉพาะหน้าจอสถานีเท่านั้น ห่วงโซ่การจัดการจะขาดตอน สมมติว่าโรงงานหนึ่งมีการเปลี่ยนสายการผลิตบ่อยครั้ง ในการวิเคราะห์โซลูชัน วงจรการฝึกอบรมเมื่อเปลี่ยนสายการผลิตสามารถลดจากหลายวันเหลือเพียงไม่กี่ชั่วโมง Provided that โมดูลการฝึกอบรมเชื่อมต่อกับการเปลี่ยนแปลง SOP โดยตรง แทนที่จะทำงานเป็นระบบการฝึกอบรมที่แยกต่างหาก
ท้ายที่สุด ข้อผิดพลาดที่โรงงานอิเล็กทรอนิกส์พบเจอในการทำให้กระบวนการวิศวกรรมผลิตภัณฑ์เป็นดิจิทัลส่วนใหญ่ไม่ใช่ปัญหาทางเทคนิค แต่เป็นปัญหาเรื่องลำดับขั้นตอน ต้องชี้แจงให้ชัดเจนก่อนว่าจะจัดการเวอร์ชันอย่างไร จะบูรณาการกับ MES ในอนาคตหรือไม่ ใครจะเป็นผู้สนับสนุนหน้าจอปลายทาง และการเปลี่ยนแปลงจะส่งถึงบุคลากรได้อย่างไร ก่อนจะเลือกซื้อระบบ