โรงงานจำนวนมากมีความเชื่อว่าการนำซอฟต์แวร์ APS มาใช้ในเวิร์กช็อป SMT และออกแผนงานไปยังสายการผลิตแล้วถือว่าเสร็จสิ้นภารกิจ ในความเป็นจริง การวางแผนเพียงกำหนด "เมื่อไหร่จะทำอะไร" เท่านั้น ผู้ปฏิบัติงานที่สถานีงานยังคงได้รับเอกสาร SOP แบบกระดาษจากวันก่อนหน้า หากมีการอัปเดตเอกสารไม่ทันเวลาในการเปลี่ยนสายการผลิต หรือเวอร์ชันของเอกสารไม่ตรงกัน แม้แผนงานจะแม่นยำเพียงใดก็ไม่สามารถดำเนินการได้ ปัญหาหลักอยู่ที่ความขาดตอนระหว่างระบบวางแผนและจุดปฏิบัติการ
1. ผลลัพธ์จากการวางแผนต้องรวม SOP ที่สถานีงาน
การดำเนินการหลักของการวางแผนอัจฉริยะในเวิร์กช็อป SMT คือการเลือกออร์เดอร์จากคลังออร์เดอร์ของลูกค้าเพื่อสร้าง Work Order ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับสายประกอบ กระบวนการ จุดประมวลผล และสถานีอุปกรณ์ ระบบจำนวนมากสามารถทำขั้นตอนนี้ได้ แต่ความแตกต่างอยู่ที่ขั้นตอนถัดไป เมื่อเกิด Work Order แล้ว ระบบสามารถเชื่อมโยงเอกสาร SOP วิดีโอ และแบบแปลนที่เกี่ยวข้องโดยอัตโนมัติ เพื่อส่งมอบพร้อมกันไปยังเทอร์มินัลที่สถานีงานหรือไม่ กล่าวอย่างง่ายคือ การวางแผนแก้ปัญหาเรื่อง "จะทำอะไร" ในขณะที่ ESOP (Electronic Standard Operating Procedure) แก้ปัญหาเรื่อง "จะทำอย่างไร" การเชื่อมโยงทั้งสองส่วนด้วย Work Order เดียวกันจะช่วยรักษาความสอดคล้องของเวอร์ชัน
2. ตรรกะการเชื่อมโยงกับ Andon และ Kanban ตามช่วงเวลา
การวางแผนออกคำสั่ง แต่การปฏิบัติหน้างานอาศัยการตอบกลับ สมมติว่าสายการผลิต SMT ถูกแบ่งออกเป็น 6 ช่วงเวลาตามแผนรายวัน โดยแต่ละช่วงมีเป้าหมายการผลิต กราฟแท่งแสดงรอบเวลาของสถานีงานและกราฟผันผวนจะสะท้อนจังหวะการทำงานจริงแบบเรียลไทม์ หากผลผลิตจริงลดลงหรืออัตราข้อบกพร่องสูงขึ้นในช่วงเวลาใด ผู้ปฏิบัติงานจะกดเรียก Andon ผู้นำสายและข้อมูล IPQC จะซิงค์พร้อมกันบน Kanban ตารางเวลาตามช่วงเวลา ข้อมูลเหล่านี้ไหลไปในทิศทางเดียวจากสถานีงานไปยังผู้บริหาร ได้แก่ รอบเวลาของสถานีงาน OEE และจำนวนข้อบกพร่อง ผู้บริหารจะเห็นความต้องการการเข้างานเทียบกับจำนวนผู้เข้างานจริง รวมถึงสถานะการสั่งการและการอนุมัติสำหรับตำแหน่งที่ 1 ถึง 9 เมื่อผู้วางแผนปรับแผนในวันถัดไป พวกเขาจะพึ่งพาข้อมูลรอบเวลาจริงที่ส่งกลับมาจากหน้างาน แทนที่จะใช้ความจุโดยประมาณ ภายใต้แนวทางนี้ การแบ่งระดับความละเอียดของการวางแผนออกเป็น 6 ช่วงเวลา ทำให้ระบุสถานีงานที่เป็นคอขวดได้ง่ายกว่าการวางแผนรายวันที่มีความละเอียดต่ำ
3. การติดตามคุณภาพย้อนกลับสู่พารามิเตอร์การวางแผน
ความแม่นยำของการวางแผนขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์พื้นฐานเป็นหลัก ระบบรองรับการค้นหาข้อบกพร่องตามวันที่ สายการผลิต อุปกรณ์ ผลิตภัณฑ์ และหมายเลขซีเรียล พร้อมการจัดประเภททางสถิติของชนิดข้อบกพร่อง เช่น ความเสียหายจากการถอดคลิป หรือการกระทบของหัวเครื่อง การสะสมข้อมูลที่ถูกจัดประเภทเหล่านี้จะเปิดเผยว่าอุปกรณ์ใดมีอัตราข้อบกพร่องสูงกว่าสำหรับผลิตภัณฑ์เฉพาะ สมมติว่าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์สมมติแห่งหนึ่งค้นพบว่าเครื่อง Pick-and-Place เครื่องหนึ่งมีอัตราข้อบกพร่องสูงอย่างต่อเนื่องสำหรับผลิตภัณฑ์พิทช์เล็ก ในการวางแผน ออร์เดอร์ดังกล่าวสามารถถูกเบี่ยงเบนไปยังอุปกรณ์อื่น หรือลำดับจุดประมวลผลสำหรับเครื่องนั้นสามารถปรับเปลี่ยนได้ การสอบถามความคืบหน้าการผลิตโดยละเอียดรองรับการกรองหลายมิติผ่าน 17 ฟิลด์ ได้แก่ สายการผลิต โรงงาน อุปกรณ์ หมายเลขแผน หมายเลขออร์เดอร์การผลิต สถานีงาน วันที่เริ่มต้น รุ่นและสเปคผลิตภัณฑ์ จำนวนออร์เดอร์ จำนวนที่สำเร็จแล้ว จำนวนที่รออยู่ จำนวนที่ดี และจำนวนข้อบกพร่อง โดยการตรวจสอบจำนวนที่รออยู่และจำนวนที่ดี ผู้วางแผนสามารถตัดสินได้ว่าช่วงการวางแผนเฉพาะเจาะจงนั้นสมเหตุสมผลหรือไม่ สิ่งนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการวางแผนอัจฉริยะในเวิร์กช็อป SMT จากแนวคิด "วางแผนแล้วลืม" สู่ "วางแผนและแก้ไขความคลาดเคลื่อน"
4. ความแตกต่างในทางปฏิบัติจากการเชื่อมโยงของผู้ขายดั้งเดิม
โซลูชันในตลาดจำนวนมากเกี่ยวข้องกับผู้ขายแยกต่างหากสำหรับซอฟต์แวร์วางแผนและ ESOP ซึ่งพึ่งพาการเชื่อมต่อผ่านอินเทอร์เฟซ เมื่อเกิดปัญหาจึงนำไปสู่การกล่าวโทษซึ่งกันและกัน พื้นฐานแบบ Native หมายถึงตรรกะการเชื่อมโยงระหว่างโมดูลการวางแผน ESOP Andon และ Kanban สามารถปรับได้ตามสภาพหน้างานจริง แทนที่จะถูกจำกัดด้วยอินเทอร์เฟซ ผลการดำเนินงานของการวางแผนอัจฉริยะในเวิร์กช็อป SMT มักขึ้นอยู่กับชั้นของการประสานงานนี้
หากคุณกำลังจัดการวิธีการประสานงานระหว่างการวางแผนในเวิร์กช็อป SMT กับจุดปฏิบัติการ เริ่มต้นด้วยการทดสอบการเชื่อมโยงที่ Work Order นำพา SOP ไปยังสถานีงาน สังเกตว่าการสลับเอกสารระหว่างการเปลี่ยนสายการผลิตสามารถทันกับจังหวะการวางแผนได้หรือไม่