คำตอบคือ ความสำเร็จของซอฟต์แวร์การจัดการคานบันการผลิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวซอฟต์แวร์เอง แต่ขึ้นอยู่กับว่ามีการกำหนดสามสิ่งให้ชัดเจนก่อนหรือไม่ ได้แก่ สิ่งที่ต้องดู ใครเป็นผู้อัปเดตข้อมูล และวิธีการปิดการแก้ไขข้อผิดพลาด เส้นทางแนะนำในการดำเนินการประกอบด้วยห้าขั้นตอน ได้แก่ การทบทวนสถานะปัจจุบัน การบูรณาการแหล่งข้อมูล การจัดชั้นคานบัน การปิดการแก้ไขข้อผิดพลาด และการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง อย่าเริ่มจากการติดตั้งหน้าจอขนาดใหญ่ทันที
1. เข้าใจความแตกต่างระหว่างมีระบบและไม่มีระบบ
เมื่อไม่มีระบบ ความคืบหน้าในโรงจะพึ่งพาหัวหน้าทีมสอบถามด้วยวาจา เขียนบนกระดานไวท์บอร์ด หรือรายงานตัวเลขผ่านกลุ่มแชท ข้อมูลจะล่าช้าครึ่งวันถึงหนึ่งวัน และมักพบความผิดปกติหลังจากเกิดเหตุการณ์ไปแล้ว เมื่อมีระบบคานบัน ความคืบหน้าของใบสั่งงาน จำนวนงานระหว่างทำ (WIP) อัตราผลผลิต และสถานะเครื่องจักรจะอัปเดตแบบเรียลไทม์ ปัญหาจะถูกเปิดเผย ณ จุดเกิดเหตุแทนที่จะถูกตรวจสอบภายหลัง ความแตกต่างนี้กำหนดว่าการดำเนินการต้องมุ่งเน้นที่ประสิทธิภาพแบบเรียลไทม์และความสามารถในการตอบสนองต่อความผิดปกติ แทนที่จะเปลี่ยนคานบันให้เป็นเพียงหน้าจอแสดงผลที่สวยงาม
2. วิธีการบูรณาการแหล่งข้อมูล
ข้อมูลคานบันโดยทั่วไปมาจากสามแหล่ง ได้แก่ ข้อมูลใบสั่งงานและวัสดุจากระบบ MES/ERP ข้อมูลสถานะจาก PLC ของเครื่องจักรหรือเกตเวย์ และข้อมูลรายงานการทำงานจากการสแกนที่สถานีทำงาน ในระหว่างการดำเนินการ ขั้นแรกต้องยืนยันว่าข้อมูลใดสามารถดึงอัตโนมัติได้ และข้อมูลใดต้องป้อนด้วยตนเอง กรณีศึกษาสมมติของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่งคือการเริ่มต้นใช้งานเฉพาะโมดูลรายงานการทำงานและความคืบหน้าของใบสั่งงานเท่านั้น เมื่อระบบเหล่านี้ทำงานได้อย่างราบรื่น จึงเพิ่มข้อมูลเครื่องจักรเข้าไป วิธีนี้ช่วยหลีกเลี่ยงการนำแหล่งข้อมูลจำนวนมากเข้ามาพร้อมกัน ซึ่งอาจนำไปสู่ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องและการสูญเสียความเชื่อมั่นในระบบคานบัน
3. จัดชั้นคานบัน ไม่พึ่งพาหน้าจอขนาดใหญ่เพียงหน้าจอเดียวสำหรับทุกเรื่อง
ระดับโรงจะดูปริมาณการผลิต เวลาในรอบการทำงาน และการเรียกขอความช่วยเหลือ ระดับสายการผลิตจะดู WIP และสถานีคอขวด ระดับผู้บริหารจะดูความสมบูรณ์ของคำสั่งซื้อและความเสี่ยงในการส่งมอบ สมมติว่าผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์แห่งหนึ่งติดตั้งหน้าจอขนาดใหญ่ในระดับโรงเพียงอย่างเดียว ในขณะที่ผู้บริหารยังคงพึ่งพาเอกสารรายงาน คานบันนั้นจะกลายเป็นเพียงของตกแต่ง การออกแบบแบบจัดชั้นซึ่งทำให้แต่ละระดับเห็นข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับตนเองเท่านั้น จะช่วยให้เกิดการนำไปใช้งานจริง
4. การปิดการแก้ไขข้อผิดพลาดเป็นปัจจัยสำคัญสู่ความสำเร็จ
การค้นพบข้อผิดพลาดบนคานบันเป็นเพียงจุดเริ่มต้น คุณต้องกำหนดว่าใครจะเป็นผู้ตอบสนอง กำหนดเวลาจำกัดในการตอบสนอง และวิธีการบันทึกผลการจัดการ ต้องมีการตั้งค่ากลไกต่างๆ เช่น การเรียก Andon การยกระดับกรณีเกินเวลา และการติดตามร่องรอยการประมวลผลในช่วงการดำเนินการ มิฉะนั้น คานบันจะทำหน้าที่เป็นเพียงสัญญาณเตือนภัยที่ไม่มีใครดับลง
5. ติดตามด้วยกลไกการดำเนินงาน
ในช่วงสามเดือนแรกหลังการใช้งาน บุคลากรที่ได้รับมอบหมายต้องตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลและอัตราการใช้อุปกรณ์คานบัน เป้าหมายคือการเปลี่ยน "ตัวเลขบนคานบัน" ให้เป็นพื้นฐานสำหรับการประชุมก่อนเริ่มกะ
โดยสรุป การดำเนินการซอฟต์แวร์การจัดการคานบันการผลิตเป็นการผสมผสานระหว่างการกระทำด้านการจัดการและการกระทำด้านเทคนิค ควรกำหนดตัวชี้วัดและกระบวนการแก้ไขข้อผิดพลาดก่อน จากนั้นจึงจัดการเรื่องการเข้าถึงข้อมูลและการติดตั้งหน้าจอ วิธีนี้จะเพิ่มโอกาสความสำเร็จในการดำเนินการอย่างมีนัยสำคัญ