โรงงานสมมติแห่งหนึ่งที่ใช้โปรแกรม Excel และการสนทนาในกลุ่ม WeChat ในการจัดตารางการผลิต จะพบช่องว่างเมื่อเทียบกับระบบ Advanced Planning and Scheduling (APS) ที่เชื่อมโยงคำสั่งซื้อ ใบสั่งงาน และรอบเวลาของสถานีเข้าด้วยกัน ความแตกต่างนี้มักไม่ได้อยู่ที่ความเร็วในการคำนวณ แต่อยู่ที่ระยะเวลาที่ต้องใช้ในการตรวจจับข้อผิดพลาดหลังจากเกิดขึ้นจริง แบบฟอร์มโอนย้ายแบบกระดาษอาจใช้เวลาครึ่งวันในการหมุนเวียน ในขณะที่ใบสั่งงานอิเล็กทรอนิกส์สามารถเคลื่อนจากจุดปล่อยไปยังสถานีทำงานได้ภายในไม่กี่นาที ช่องว่างด้านเวลานี้คือแหล่งเพาะพันธุ์ความผิดพลาด ข้อผิดพลาดต่อไปนี้คือจุดล้มเหลวที่พบบ่อยที่สุดในการวางแผนและจัดตารางการผลิตแบบขั้นสูงสำหรับกระบวนการบรรจุภัณฑ์ LED และถือเป็นแนวทางอ้างอิงที่มีคุณค่า
1. การมองว่า APS เป็นเพียง Excel ขั้นสูงแล้วละเลยหลังการจัดตาราง
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการที่ผู้วางแผนยังคงส่งออกผลการจัดตารางตามนิสัยเดิมและส่งไปยังกลุ่มแชทเพื่อปฏิบัติหลังจากนำ APS มาใช้ สิ่งนี้สร้างช่องว่างระหว่างใบสั่งงานในระบบกับการปฏิบัติงานจริงบนพื้นโรงงาน ไม่ว่าการวางแผนจะละเอียดเพียงใด ก็จะไม่เกิดประโยชน์ใดๆ ปัญหาอยู่ที่ไหน? การจัดตารางไม่ได้จบลงแค่ที่การคำนวณ ใบสั่งงานต้องพาเอกสารมาตรฐานการทำงาน (SOP), ภาพวาด และวิดีโอ ไปจนถึงสถานีทำงานด้วย ในสาระสำคัญ ผลลัพธ์ของการจัดตารางต้องถูกฝังอยู่ในขั้นตอนการดำเนินการ มิฉะนั้นก็จะเป็นเพียงการทำเพื่อตัวเอง
2. การจัดตารางตามช่วงเวลาหยาบ ทำให้ทราบจำนวนข้อบกพร่องก็ต่อเมื่อสายเกินไป
กระบวนการบรรจุภัณฑ์ LED มีการเปลี่ยนไลน์บ่อยครั้ง ทำให้การจัดตารางรายวันมีความหยาบเกินไป ในบางโรงงาน เมื่อแผนรายวันถูกเผยแพร่ ผู้ปฏิบัติงานอาจพบว่าตรงกลางเช้าที่เครื่องจักรเฉพาะเครื่องใดเครื่องหนึ่งมีรอบเวลาลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ส่งผลให้แผนบ่ายพังทลายทั้งหมด วิธีที่ถูกต้องคือการแบ่งย่อยตามช่วงเวลา ภายใต้พารามิเตอร์ของโซลูชันโดยประมาณ แผนรายวันควรแบ่งออกเป็นหกช่วงเวลา แต่ละช่วงต้องมีการติดตามผลิตภัณฑ์ เป้าหมายการผลิต ผลผลิตจริง จำนวนข้อบกพร่อง อัตราข้อบกพร่อง รวมถึงจำนวนพนักงานที่วางแผนไว้และจำนวนจริง สิ่งนี้ทำให้สามารถระบุปัญหาในช่วงที่สองของตอนเช้า แทนที่จะรอตรวจสอบในตอนสิ้นวัน ส่วนสำคัญของคุณค่าในการวางแผนและจัดตารางการผลิตแบบขั้นสูงสำหรับกระบวนการบรรจุภัณฑ์ LED อยู่ที่ความสามารถในการแก้ไขความเบี่ยงเบนภายในครึ่งวัน
3. การปล่อยงานไม่คำนึงถึงสถานะอุปกรณ์ ทำให้รอบเวลาของสถานีกลายเป็นกล่องดำ
ข้อผิดพลาดอีกประการเกิดขึ้นเมื่อการปล่อยงานพิจารณาเฉพาะวันที่ต้องส่งมอบคำสั่งซื้อ โดยละเลยรอบเวลาของสถานีและประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรโดยรวมของอุปกรณ์ (OEE) ผลคือหากสถานีใดมีรอบเวลาผันผวนมาก วัตถุดิบจะกองทับถมขึ้นต้นทางในขณะที่สถานีปลายทางว่างเปล่า แต่ผู้วางแผนกลับเข้าใจผิดว่าเป็นเพราะพนักงานไม่ขยันกระตือรือร้น กระดาน Kanban ระดับสถานีสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ โดยการแสดงกราฟแท่งของรอบเวลา กราฟเส้นของรอบเวลาผันผวน และตัวชี้วัด OEE ของอุปกรณ์ (รวมถึงอัตราส่วนเวลาเดินเครื่องต่อเวลาหยุด, ความจุมาตรฐาน, ความจุจริง และอัตราการบรรลุความจุ) การมอบหมายงานและการอนุมัติกะที่ 1 ถึง 9 จะชัดเจนทันที สมมติว่ามีไลน์บรรจุภัณฑ์ LED แห่งหนึ่งที่เครื่องติดชิป (die bonder) มีค่า OEE ต่ำกว่าความจุมาตรฐานติดต่อกันสองช่วงเวลา กระดาน Kanban จะเปิดเผยเรื่องนี้ทันที ทำให้ผู้วางแผนสามารถโยกใบสั่งงานถัดไปไปยังสถานีอื่นได้ ซึ่งดีกว่าการคำนวณยอดรวมในตอนสิ้นเดือนมาก
4. การติดตามคุณภาพพึ่งพาการหนังสือกระดาษ ทำให้ไม่สามารถจำแนกสถิติข้อบกพร่องได้
ในยุคที่ใช้กระดาษ การจำแนกและนับโครงการข้อบกพร่องอาศัยความทรงจำเป็นหลัก เป็นไปไม่ได้ที่จะชี้แจงได้อย่างชัดเจนว่ามีกรณีกี่กรณีที่คลิปแตก versus หัวเสียหาย ภายในระบบวางแผนและจัดตารางการผลิตแบบขั้นสูง การกรองตามวันที่ ไลน์ผลิต อุปกรณ์ ผลิตภัณฑ์ และหมายเลขซีเรียล จะสร้างสถิติการจำแนกข้อบกพร่องโดยตรง รายละเอียดความคืบหน้าการผลิตสามารถกรองได้หลายมิติผ่าน 17 ฟิลด์ ได้แก่ ไลน์ผลิต โรงงาน อุปกรณ์ หมายเลขแผน หมายเลขคำสั่งผลิต สถานีทำงาน วันที่เริ่ม รุ่นและสเปคผลิตภัณฑ์ จำนวนคำสั่งซื้อ จำนวนสำเร็จ จำนวนว่าง จำนวนดี และจำนวนเสีย ผู้ที่เคยเผชิญกับข้อผิดพลาดเหล่านี้จะรู้ว่าความสามารถในการติดตามผลอย่างชัดเจนนั้นสำคัญกว่าความสามารถในการคำนวณที่แม่นยำ
5. การเลือกโดยดูจากรายการฟังก์ชันเพียงอย่างเดียวโดยไม่ตรวจสอบสถานะของผู้ผลิตดั้งเดิม
ข้อผิดพลาดที่ซ่อนเร้นที่สุดคือการเปรียบเทียบรายการฟังก์ชันระหว่างการเลือกและตัดสินใจเลือกผู้ให้บริการที่มีฟีเจอร์มากที่สุด การนำไปใช้อาจเผยให้เห็นว่าโซลูชันนั้นเป็นชิ้นส่วนที่ถูกประกอบขึ้นโดยตัวแทน ซึ่งการวางแผนและคำแนะนำการทำงานแบบอิเล็กทรอนิกส์ (EWI) ไม่สามารถเชื่อมโยงกันได้ และการอัปเกรดต้องเสียค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม พื้นฐานเช่นนี้ก่อให้เกิดความกังวลว่าระบบจะเผชิญกับคอขวดภายในสามถึงห้าปีหรือไม่
สรุปแล้ว ข้อผิดพลาดในการวางแผนและจัดตารางการผลิตแบบขั้นสูงสำหรับกระบวนการบรรจุภัณฑ์ LED มักไม่ได้เกิดจากความล้มเหลวของอัลกอริทึม แต่เกิดจากการขาดความเชื่อมโยงระหว่างการจัดตารางและการปฏิบัติงาน ช่วงเวลาที่ยังหยาบเกินไป สถานะอุปกรณ์ที่ไม่โปร่งใส การติดตามผลที่ไม่ชัดเจน และการเลือกผู้จำหน่ายที่ไม่เหมาะสม แนะนำให้เริ่มต้นด้วยการทดลองใช้การจัดตารางตามช่วงเวลาและกระดาน Kanban ระดับสถานีในไลน์ผลิตเดียว ก่อนที่จะขยายการใช้งานโซลูชันออกไปอย่างกว้างขวาง