หัวใจสำคัญของการนำระบบคานบันแบบภาพมาใช้ในการผลิตคือต้องกำหนดให้ชัดเจนก่อนสามประเด็น ได้แก่ จะแสดงข้อมูลอะไร ใครเป็นผู้รับชม และหลังจากเห็นข้อมูลแล้วจะต้องดำเนินการอย่างไร จึงจะพิจารณาเรื่องฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ได้ ตัวอย่างเช่น ในโรงประกอบอิเล็กทรอนิกส์สมมติแห่งหนึ่ง เคยประสบปัญหาที่ผลผลิตในช่วงสองชั่วโมงแรกหลังการเปลี่ยนรุ่นต่ำอย่างต่อเนื่อง หัวหน้าทีมเดินตรวจสอบสายการผลิตซ้ำๆ เพื่อสอบถามความคืบหน้า แต่เมื่อพบว่าสถานีใดสถานีหนึ่งติดขัดด้วยวัสดุ ก็พบว่ามีหน่วยกึ่งสำเร็จรูปสะสมอยู่แล้วกว่าสิบชิ้น ปัญหาไม่ได้เกิดจากพนักงานไม่ขยันทำงาน แต่เกิดจากการเปิดเผยสถานะจริงของพื้นที่ปฏิบัติการไม่ทันเวลา
1. กำหนดลำดับชั้นและเนื้อหาของคานบันก่อน คานบันระดับโรงงานมักจะแสดงอัตราการบรรลุแผนรวม งานสั่งผลิตที่มีข้อผิดปกติ และปริมาณงานระหว่างทำ (WIP) โดยรวม ส่วนคานบันระดับสายการผลิตจะแสดงประเภทโมเดลปัจจุบัน เวลาต่อรอบ (Cycle Time) เป้าหมายการผลิต และจำนวนที่ผลิตได้จริงตามเวลาจริง สำหรับจอแสดงผลระดับสถานีจะใช้คู่มือการปฏิบัติงานมาตรฐานอิเล็กทรอนิกส์ (ESOP) หรือคำสั่งงานอิเล็กทรอนิกส์ (EWI) เพื่อแสดงขั้นตอนการทำงานปัจจุบัน คานบันที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพ WIP ต้องระบุปริมาณและระยะเวลาที่รอการตรวจสอบ การซ่อมแซม หรือการกักกันอย่างชัดเจน เพื่อป้องกันไม่ให้ผลิตภัณฑ์บกพร่องปนไหลเข้าสู่กระบวนการปกติ
2. เลือกวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลที่เหมาะสม ควรให้ความสำคัญกับการเก็บข้อมูลอัตโนมัติ whenever เป็นไปได้ เช่น การใช้สัญญาณ PLC จากเครื่องจักร บันทึกการสแกนปืนสำหรับเปลี่ยนสถานี หรือการอ่าน RFID จุดที่ต้องกรอกข้อมูลด้วยตนเองต้องออกแบบให้ทำได้ง่ายที่สุด เช่น ให้สถานีบำรุงรักษาเลือกรหัสข้อบกพร่องบนแท็บเล็ต แทนที่จะกลับไปสำนักงานเพื่อกรอกแบบฟอร์ม มิฉะนั้น ข้อมูลบนคานบันจะมีความล่าช้าเสมอ
3. ผสานกระบวนการตอบสนองต่อความผิดปกติ การเปิดไฟสีแดงบนคานบันไม่ใช่เป้าหมาย แต่เป้าหมายคือการรับรองว่ามีการตอบสนองภายในกรอบเวลาที่กำหนด สมมติว่าผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์สมมติกำหนดกฎว่า หากมีสัญญาณเรียก Andon ปรากฏบนคานบันระดับสาย หัวหน้าทีมต้องมาถึงภายใน 3 นาที และวิศวกรกระบวนการต้องมาถึงภายใน 10 นาที บันทึกการตอบสนองนั้นจะถูกบันทึกเข้าสู่ระบบคานบันเพื่อสร้างวงจรปิด
4. ดำเนินการเป็นระยะ เริ่มจากหนึ่งสายการผลิตหรือหนึ่งห้องปฏิบัติการเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลและสร้างนิสัยของบุคลากรก่อนขยายผลในแนวนอน เนื้อหาเริ่มต้นของคานบันไม่ควรมากเกินไป เน้นตัวชี้วัดหลักเพียงสามถึงห้าตัว เช่น ในเวอร์ชันแรกของห้องฉีดพลาสติกสมมติ จะตรวจสอบเฉพาะสถานะเครื่องจักร จำนวนแม่พิมพ์ที่ผลิตได้ และปริมาณสินค้าที่รอการตรวจสอบ หลังจากเกิดความมั่นคงแล้วจึงเพิ่มการบริโภคพลังงานและประสิทธิภาพอุปกรณ์โดยรวม (OEE)
5. มอบหมายหน้าที่การบำรุงรักษาประจำวันให้หัวหน้าทีม ก่อนเริ่มกะงานแต่ละครั้ง ให้ยืนยันว่าแหล่งข้อมูลของคานบันออนไลน์อยู่ During การส่งมอบกะงาน ให้ตรวจสอบว่าสต็อกทางกายภาพตรงกับข้อมูลที่แสดงบนคานบัน ในระดับระบบ ให้ตั้งค่าการแจ้งเตือนอัตโนมัติสำหรับข้อมูลที่ไม่ได้รับการอัปเดตภายในระยะเวลาที่กำหนด เพื่อป้องกันไม่ให้คานบันกลายเป็นข้อมูลนิ่ง
คำแนะนำสรุป: ความยากลำบากในการนำคานบันแบบภาพมาใช้ในการผลิตไม่ได้อยู่ที่ขนาดหน้าจอหรือฟีเจอร์ของซอฟต์แวร์ แต่อยู่ที่ความน่าเชื่อถือของแหล่งข้อมูลและการมีผู้รับผิดชอบต่อการตอบสนองต่อความผิดปกติ ขั้นแรกควรทำให้การไหลของ WIP และการปิดวงจรตอบสนองต่อความผิดปกติราบรื่นภายในห้องปฏิบัติการเดียว ก่อนที่จะพิจารณาการประสานงานข้ามหลายห้องปฏิบัติการ