คำตอบ: แก่นแท้ของการที่ระบบจัดการแบบคานบันช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของสายการผลิต อยู่ที่การเปลี่ยนรูปแบบการส่งผ่านข้อมูลจาก "คนต้องตามหาคน" เป็น "ระบบ" ทำให้สถานะความผิดปกติ สถานะความก้าวหน้า และข้อกำหนดของกระบวนการสามารถมองเห็นและดำเนินการได้ทันที ณ จุดปฏิบัติงาน โดยพื้นฐานแล้ว การสูญเสียประสิทธิภาพในสายการผลิตส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากความล้มเหลวของเครื่องจักร แต่เกิดจากความล่าช้าในการสื่อสารและแรงเสียดทานในการติดต่อสื่อสาร
1. การตอบสนองต่อความผิดปกติเปลี่ยนจากการตะโกนแจ้งเป็นการแจ้งเตือนแบบปรากฏขึ้นทันที บนสายการผลิตแบบดั้งเดิม เมื่อเครื่องจักรมีสัญญาณเตือนหรือวัสดุไม่เพียงพอ ผู้ปฏิบัติงานจะต้องยกมือหรือหัวหน้าทีมต้องวิ่งไปตรวจสอบ ส่งผลให้เวลาเฉลี่ยในการตอบสนองยาวนาน ระบบจัดการแบบคานบันจะส่งสถานะเครื่องจักร สัญญาณเรียกขอความช่วยเหลือ และคำขอขาดแคลนวัสดุไปยังบอร์ดคานบันบริเวณสายการผลิตและหน้าจอของหัวหน้าทีมโดยตรง ทุกขั้นตอนของกระบวนการ รวมถึงผู้รับผิดชอบและสถานะปัจจุบันของการแก้ไข จะถูกบันทึกไว้ สมมติว่าโรงงานผลิตชิ้นส่วนรถยนต์แห่งหนึ่งที่มีสายประกอบ หากสามารถลดเวลาในการตอบสนองต่อการเรียกจากกว่าสิบนาทีเหลือเพียงไม่กี่นาที ก็จะช่วยลดความสูญเสียจากเวลาที่เครื่องหยุดทำงานได้อย่างมีนัยสำคัญ
2. ข้อกำหนดของกระบวนการไม่ต้องพึ่งพาความจำหรือการเอกสารอีกต่อไป เมื่อเนื้อหา ESOP, SOP หรือ EWI ถูกผสานเข้ากับระบบคานบัน สถานีงานจะเปลี่ยนไปแสดงคำสั่งปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องโดยอัตโนมัติเมื่อมีการเปลี่ยนรุ่นการผลิต โดยระบบจะควบคุมเวอร์ชันอย่างรวมศูนย์ ปัญหาคุณภาพจำนวนมากและเหตุการณ์ที่ต้องทำซ้ำ (Rework) มักเกิดจากพนักงานใช้ SOP ที่ล้าสมัยหรืออาศัยประสบการณ์มากกว่าขั้นตอนมาตรฐาน การกำหนดสิ่งที่ควรทำในขณะนั้นไว้ที่สถานีงาน ช่วยลดความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากมนุษย์
3. ความก้าวหน้าและจุดคอขวดกลายเป็นสิ่งที่มองเห็นได้แบบเรียลไทม์ ระยะเวลาในการผลิต (Cycle Time) ปริมาณงานระหว่างทำ (WIP) และระดับการสะสมงานในแต่ละสถานี จะถูกแสดงแบบไดนามิกบนบอร์ดคานบัน หัวหน้าทีมไม่จำเป็นต้องรอสถิติสิ้นกะเพื่อระบุว่าสถานีใดติดขัด แนวทางการจัดการแบบภาพนี้เปลี่ยนการจัดตารางงานจากการ "แก้ไขหลังเหตุการณ์" เป็นการ "ปรับแก้ระหว่างดำเนินการ"
4. องค์ประกอบการจัดการหน้างาน เช่น ESD ก็สามารถนำมาผนวกได้ สถานะการกราวด์ของสถานี ESD และบันทึกการเข้า-ออกของผู้ปฏิบัติงาน สามารถเชื่อมต่อกับระบบคานบันได้ ซึ่งเปลี่ยนการตรวจสอบความสอดคล้องจากการสุ่มตรวจเป็นระยะ ไปเป็นการเฝ้าระวังออนไลน์อย่างต่อเนื่อง
จากมุมมองของอุตสาหกรรม prerequisites เพื่อให้ระบบจัดการแบบคานบันเกิดผลคือ การบูรณาการแหล่งข้อมูลและการสร้างนิสัยการปฏิบัติงานหน้างาน การติดตั้งหน้าจอเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีการปรับปรุงกระบวนการรองรับจะให้ผลลัพธ์จำกัด แนะนำให้เลือกสายการผลิตที่เป็นจุดคอขวดสำหรับโครงการนำร่องก่อน โดยมุ่งเน้นการทำให้สถานการณ์ที่มีความถี่สูงเช่น การแจ้งความผิดปกติและการสลับ SOP มีความเรียบง่าย จากนั้นจึงค่อยขยายไปสู่ทั้งหมด