A: ไม่มีราคาหน่วยมาตรฐานสำหรับระบบแอนดอนอัตโนมัติ โซลูชันมีตั้งแต่หลักหมื่นบาทสำหรับการติดตั้งระดับสถานีงานไปจนถึงหลักแสนหรือหลายแสนบาทสำหรับโซลูชันทั้งโรงงานที่รวมระบบแอนดอน จอแสดงคานบัน และการเชื่อมต่ออุปกรณ์เข้าด้วยกัน ราคาไม่ได้กำหนดโดยคำว่า "หนึ่งชุด" แต่ขึ้นอยู่กับจำนวนจุด วิธีการกระตุ้นสัญญาณ และความต้องการในการเชื่อมต่อกับระบบที่มีอยู่ ต่อไปนี้เป็นข้อผิดพลาดทั่วไปที่ควรหลีกเลี่ยง
1. อย่าถามราคาโดยนับเป็น "ชุด" ให้คำนวณตามจำนวน "จุด"
ผู้ขายจำนวนมากเสนอราคาโดยอ้างอิงจาก "หนึ่งชุด" ซึ่งมักประกอบด้วยเทอร์มินัลเรียกและเครื่องรับเพียงหนึ่งคู่ หากโรงงานมีสถานีงานยี่สิบแห่ง จะต้องการมากกว่ายี่สิบจุดจริง ๆ ทำให้ราคาเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เมื่อสอบถามโดยตรงให้ถามว่าต้นทุนฮาร์ดแวร์ต่อจุดคือเท่าใด การอนุญาตใช้ซอฟต์แวร์คิดเป็นรายจุดหรือรายสายการผลิต และมีการกำหนดราคาสำหรับการขยายในอนาคตอย่างไร
2. โซลูชันราคาถูกมักล้มเหลวเนื่องจากวิธีการกระตุ้นสัญญาณ
ระบบแอนดอนที่ใช้ปุ่มกดล้วนๆ มีราคาถูกที่สุด แต่พนักงานต้องวิ่งไปกดด้วยตนเอง ระบบที่มีการกระตุ้นด้วยสัญญาณจากอุปกรณ์อัตโนมัติ การเรียกวัสดุ หรือการจำแนกความผิดปกติของคุณภาพ จะมีต้นทุนฮาร์ดแวร์และต้นทุนอินเทอร์เฟซที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โรงงานผลิตอิเล็กทรอนิกส์สมมติเคยเลือกกล่องปุ่มกดแบบง่ายเพื่อประหยัดความยุ่งยาก แต่การตอบสนองต่อความผิดปกติยังคงอาศัยการตะโกน ทำให้การติดตั้งนั้นไม่มีประสิทธิภาพ
3. การเพิกเฉยต่อต้นทุนการบูรณาการเป็นกับดักที่ใหญ่ที่สุด
ระบบแอนดอนต้องบูรณาการเข้ากับ MES, WIP และ ERP เพื่อสร้างวงจรปิด ค่าใช้จ่ายในการพัฒนาอินเทอร์เฟซ ค่าเกตเวย์ และค่าใช้จ่ายในการแก้ไขการเดินสายไฟหน้างาน มักสูงกว่าต้นทุนของซอฟต์แวร์เอง สมมติว่าผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์สมมติเปรียบเทียบเฉพาะใบเสนอราคาซอฟต์แวร์ ในระหว่างการนำไปใช้งานพบว่าจำเป็นต้องมีเกตเวย์เก็บข้อมูลเพิ่มและตัวแปลงโปรโตคอล ทำให้งบประมาณเกินความคาดหมายอย่างมาก
4. กลยุทธ์การป้องกัน
ขั้นแรก กำหนดประเภทของความผิดปกติที่ต้องจัดการให้ชัดเจน (เช่น อุปกรณ์ คุณภาพ วัสดุ กระบวนการ) จากนั้นกำหนดจำนวนจุดและวิธีการกระตุ้นสัญญาณ ขอให้ผู้นำเสนอราคาส่งรายการราคาที่แยกย่อยสำหรับจุด อินเทอร์เฟซ การนำไปใช้งาน และการดำเนินงานและการบำรุงรักษา แทนที่จะยอมรับราคาแบบรวมก้อนเดียว
5. แนวปฏิบัติที่ดีที่สุด
แนะนำให้เลือกสายการผลิตหนึ่งสายเป็นโครงการนำร่องเพื่อตรวจสอบกระบวนการทั้งหมดตั้งแต่ "การกระตุ้น-การตอบสนอง-การอัปเกรด-การวิเคราะห์วงจรปิด" ก่อนที่จะทำซ้ำไปยังสายการผลิตอื่น สำหรับการจัดสรรงบประมาณ ควรกันเงินสำรองประมาณร้อยละสามสิบสำหรับอินเทอร์เฟซและการปรับปรุงหน้างาน วิธีนี้มีความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติมากกว่าการมุ่งเน้นเพียงการลดราคาฮาร์ดแวร์