การผสานรวมเป็นไปได้จริง โดยวิธีการผสานรวมจะเป็นตัวกำหนดว่าระบบคานบันนั้นเป็น "คานบันที่แท้จริง" หรือเป็นเพียง "จอภาพจำลอง" แนวคิดหลักคือ คานบันไม่สร้างข้อมูลขึ้นมาใหม่ แต่ทำหน้าที่เป็น "ผู้แปลข้อมูลภาคสนาม" ระหว่างระบบ ERP และ MES
1. แยกแยะว่าแต่ละระบบให้ข้อมูลประเภทใด
ระบบ ERP ให้ข้อมูลในชั้น "การวางแผน" ได้แก่ ใบสั่งผลิต จำนวนใบงาน กำหนดส่งมอบ และสถานะความพร้อมของวัสดุ ส่วนระบบ MES ให้ข้อมูลในชั้น "การดำเนินงาน" ได้แก่ การเริ่มและเสร็จสิ้นใบงาน การเปลี่ยนผ่านสถานีกระบวนการ สถานะอุปกรณ์ อัตราผลผลิต และปริมาณงานระหว่างดำเนินการ (WIP) ระบบคานบันสำหรับการวางแผนในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ต้องจัดเรียงข้อมูลทั้งสองแหล่งนี้ให้สอดคล้องกันตามสายการผลิต หมายเลขใบงาน และหมายเลขชิ้นส่วน ก่อนที่จะนำเสนอข้อมูล Suppose โรงงานอิเล็กทรอนิกส์สมมติที่ผลิตแผงวงจรพิมพ์ (PCBA) ได้รับใบสั่งผลิตจำนวน 500 หน่วยจาก ERP หาก MES รายงานว่าขั้นตอน SMT เสร็จสมบูรณ์แล้วและกำลังดำเนินการขั้นตอน DIP ระบบคานบันควรแสดงจำนวนที่กำหนดไว้ จำนวนที่เสร็จแล้ว กระบวนการปัจจุบัน และจำนวน WIP ไปพร้อมกัน จุดสำคัญคือ ตัวระบบคานบันเองไม่สร้างข้อมูลทางธุรกิจ แต่ทำเพียงการรวบรวมและแสดงผลข้อมูลที่มีอยู่แล้ว
2. เลือกวิธีการผสานรวมที่เหมาะสม
มีสามแนวทางทั่วไป ประการแรก ใช้ตารางกลางหรือมุมมองฐานข้อมูล โดยที่ระบบ ERP หรือ MES จะเขียนข้อมูลลงตารางกลางเป็นระยะ และระบบคานบันจะอ่านข้อมูลจากตารางดังกล่าวเท่านั้น วิธีนี้ช่วยให้ดำเนินการได้รวดเร็วและรบกวนระบบเดิมให้น้อยที่สุด เหมาะสมสำหรับคานบันด้านการวางแผนที่ต้องการอัตราการรีเฟรชในระดับนาที ประการที่สอง ใช้การเรียกผ่านอินเทอร์เฟซ API ซึ่งให้ประสิทธิภาพแบบเรียลไทม์ที่ดีกว่า เหมาะสำหรับโรงงานที่สถานะใบงานมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง ประการที่สาม ใช้มาตรฐานอินเทอร์เฟซที่ผู้ให้บริการระบบ MES จัดเตรียมไว้หรือใช้เกตเวย์โปรโตคอลอุตสาหกรรม ซึ่งเหมาะสมเมื่อจำเป็นต้องแสดงข้อมูลจากอุปกรณ์บนระบบคานบันด้วย เนื่องจากโรงงานอิเล็กทรอนิกส์โดยทั่วไปมีรอบเวลาในการผลิตที่รวดเร็วและมีการเปลี่ยนสายการผลิตบ่อยครั้ง จึงแนะนำให้ใช้ API สำหรับการอัปเดตสถานะใบสั่งผลิต และใช้ตารางกลางสำหรับสถิติการผลิต เพื่อสร้างสมดุลระหว่างประสิทธิภาพแบบเรียลไทม์และความเสถียร
3. จัดการข้อมูลพื้นฐานอย่างเคร่งครัด
ความล้มเหลวในการผสานรวมมักไม่ได้เกิดจากปัญหาที่อินเทอร์เฟซ แต่ส่วนใหญ่เกิดจากความไม่ตรงกันของหมายเลขชิ้นส่วน หมายเลขใบงาน และรหัสสายการผลิต ก่อนเริ่มใช้งานจริง ต้องมีการกำหนดกฎการเข้ารหัสให้เป็นเอกภาพ และต้องระบุแหล่งที่มาหลักของข้อมูลพื้นฐานให้ชัดเจนว่าเป็นระบบ ERP หรือ MES มิฉะนั้นตัวเลขที่แสดงบนระบบคานบันจะขัดแย้งกัน จุดสำคัญคือ หากไม่มีข้อมูลที่พื้นฐานที่เป็นเอกภาพ แม้จะมีการออกแบบอินเทอร์เฟซที่ซับซ้อนเพียงใดก็ย่อมล้มเหลว
4. เปิดโอกาสให้คานบันส่งข้อมูลย้อนกลับเข้าสู่ระบบ
การผสานรวมที่มีประสิทธิภาพไม่ใช่การไหลของข้อมูลทางเดียว เหตุการณ์ผิดปกติที่พบในระบบคานบัน เช่น วัสดุขาดแคลน ใบงานเกินกำหนด หรือจุดคอขวดในกระบวนการ ควรถูกบันทึกกลับเป็นเหตุการณ์เพื่อส่งการแจ้งเตือนไปยังระบบ MES หรือ ERP ทำให้เกิดการเตือนและการปรับแผนการผลิต สิ่งนี้จะเปลี่ยนบทบาทของคานบันด้านการวางแผนจาก "เครื่องมือแสดงผล" เป็น "เครื่องมือการจัดตาราง"
คำแนะนำสรุป: ขั้นแรก กำหนดความสอดคล้องของข้อมูลพื้นฐาน ขั้นสอง กำหนดความถี่ในการรีเฟรชข้อมูล ขั้นสาม กำหนดกฎการส่งข้อมูลย้อนกลับ ควรดำเนินการทั้งสามขั้นตอนนี้ให้เสร็จสิ้นก่อนจึงจะเริ่มหารือเกี่ยวกับการออกแบบอินเทอร์เฟซ โซลูชันดังกล่าวมักจะรองรับรูปแบบไฮบริดที่ใช้ทั้งตารางกลางและ API ร่วมกัน ในการเลือกโซลูชัน ควรให้ความสำคัญกับผู้ให้บริการที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านในการผสานรวมระดับใบสั่งผลิตสำหรับอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์