สมมติว่ามีโรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในอุดมคติที่มีสถานีงาน 200 แห่ง ในอดีต แต่ละสถานีงานมีคู่มือการทำงานแบบกระดาษ (SOP) ที่ประกอบด้วยแผนภูมิอ้างอิงการระบุชิ้นส่วนที่พิมพ์ออกมา ตลอดระยะเวลาหนึ่งปี ค่าใช้จ่ายด้านวัสดุและแรงงานสำหรับการพิมพ์ การเข้าเล่ม การแจกจ่าย และการแทนที่เวอร์ชันใหม่มีจำนวนมหาศาล สิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่าคือ พนักงานใหม่มักสับสนระหว่างชิ้นส่วนที่คล้ายกันหรือติดตั้งผิดทิศทางเมื่อต้องเปรียบเทียบวัตถุจริงกับคู่มือกระดาษ หลังจากเปลี่ยนไปใช้คำแนะนำการทำงานแบบอิเล็กทรอนิกส์ (EWI) กระบวนการระบุชิ้นส่วนจึงเปลี่ยนจาก "การพลิกหนังสือเพื่อค้นหาภาพ" เป็น "การเปรียบเทียบโดยตรงบนหน้าจอ" กุญแจสำคัญในการเพิ่มประสิทธิภาพอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงวิธีการนำเสนอข้อมูล
1. ความชัดเจนของสิ่งที่การระบุชิ้นส่วนยานยนต์ทำจริง
การระบุชิ้นส่วนเป็นการยืนยันว่าวัตถุนั้นถูกต้อง ติดตั้งในทิศทางที่ถูกต้อง และเป็นรุ่นที่เหมาะสม ชิ้นส่วนยานยนต์มีหลายประเภทและมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกันจำนวนมาก ตัวอย่างเช่น บรอกเก็ตสองตัวอาจดูภายนอกแทบไม่แตกต่างกัน โดยมีความแตกต่างเพียงตำแหน่งของรูสำหรับยึดเท่านั้น กรณีอีกกรณีหนึ่งเกี่ยวข้องกับชิ้นส่วนที่มีความสมมาตรซ้าย-ขวา ซึ่งสามารถติดตั้งกลับด้านได้ทางกายภาพ แต่จะทำงานตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิง คู่มือ SOP แบบดั้งเดิมสามารถแสดงภาพถ่ายคงที่ที่มีมุมมองตายตัวและความละเอียดจำกัด ทำให้พนักงานเปรียบเทียบได้ยาก
คำแนะนำการทำงานแบบอิเล็กทรอนิกส์ย้ายขั้นตอนนี้ไปยังเทอร์มินัลที่สถานีงานโดยตรง หน้าจอเทอร์มินัลสามารถแสดงภาพหลายมุมของชิ้นส่วน เน้นคุณสมบัติสำคัญ และให้คำแนะนำในการเปรียบเทียบชิ้นส่วนที่คล้ายกัน พนักงานไม่ต้องพลิกหน้ากระดาษอีกต่อไป สามารถเปรียบเทียบวัตถุได้ทันทีที่สถานีงาน หัวใจสำคัญของการระบุชิ้นส่วนยานยนต์ไม่ใช่การขอให้พนักงานจำหมายเลขชิ้นส่วน แต่คือการทำให้ข้อมูลถูกต้องปรากฏในสถานที่ที่ถูกต้องและในเวลาที่เหมาะสม
2. วิธีการทำงานของฟังก์ชันการระบุชิ้นส่วน
ขั้นตอนแรกเกี่ยวข้องกับการเตรียมวัสดุปรับปรุงที่ระดับการจัดการ ถ่ายภาพหลายมุมของชิ้นส่วนแต่ละชิ้นและใส่คำอธิบายคุณสมบัติสำคัญ เช่น "ด้านนี้หันขึ้น", "หมุดกำหนดตำแหน่งอยู่ด้านนี้" หรือ "ความแตกต่างจากอีกชิ้นส่วนอยู่ที่ตำแหน่งร่อง" วัสดุเหล่านี้จะถูกเชื่อมโยงกับขั้นตอนเฉพาะใน SOP ของคำสั่งงาน (Work Order) พนักงานเข้าถึงข้อมูลเหล่านี้โดยการปฏิบัติตามขั้นตอนบนเทอร์มินัล
ขั้นตอนที่สองคือการแสดงผลเนื้อหาบนเทอร์มินัลที่สถานีงาน จอภาพรวมสัมผัสมีการปรับความสว่างและมุมมองให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมในโรงเรือน ช่วยให้สามารถใช้งานได้แม้ขณะสวมถุงมือ หน้าจอระบุชิ้นส่วนรองรับการซูมภาพ การขยายเฉพาะจุด และการเปรียบเทียบชิ้นส่วนที่คล้ายกันแบบวางเคียงข้าง สมมติว่าสายการผลิต SMT เปลี่ยนรุ่นบ่อยครั้ง ซึ่งฝาครอบป้องกันสำหรับรุ่นต่างกันอาจดูคล้ายกัน เทอร์มินัลสามารถแสดงตำแหน่งของตัวยึดของฝาครอบทั้งสองแบบวางเคียงข้างกัน เพื่อให้พนักงานแยกแยะได้ทันทีโดยการเปรียบเทียบด้วยวัตถุจริง
ขั้นตอนที่สามเชื่อมโยงกระบวนการเข้ากับคำสั่งงาน เมื่อพนักงานสแกนบาร์โค้ดของคำสั่งงาน เทอร์มินัลจะดึงหน้าจอบันทึกการระบุชิ้นส่วนที่เกี่ยวข้องโดยอัตโนมัติ ลดความจำเป็นในการค้นหาด้วยตนเอง ระหว่างการเปลี่ยนไลน์การผลิต หน้าจอจะติดตามคำสั่งงาน ช่วยลดความเสี่ยงในการหยิบวัสดุผิด
3. ข้อผิดพลาดทั่วไปในการนำไปใช้จริง
ข้อผิดพลาดแรกคือการถ่ายภาพที่เน้นความสวยงามเกินไป ภาพสำหรับระบุชิ้นส่วนต้องการความชัดเจนของลักษณะเด่น ไม่ใช่ความงามทางสุนทรียะ แสงสว่างที่สม่ำเสมอ พื้นหลังที่สะอาด และลูกศรที่ชี้จุดสำคัญ มีประโยชน์มากกว่าภาพที่ผ่านการตกแต่ง แนะนำให้ถ่ายอย่างน้อยสามภาพต่อชิ้นส่วน ได้แก่ ภาพรวมทั้งหมด ภาพพื้นผิวสำคัญ และภาพเปรียบเทียบเทียบกับชิ้นส่วนที่คล้ายกัน
ข้อผิดพลาดที่สองคือการให้ภาพโดยไม่มีเกณฑ์การตัดสิน พนักงานเห็นภาพแต่ไม่รู้ว่าจะมองอะไร วิธีที่ถูกต้องคือการเพิ่มกล่องคำอธิบายและคำอธิบายสั้นๆ ลงในภาพ เช่น "ร่องหันไปทางซ้ายหมายถึงการติดตั้งที่ถูกต้อง" เมื่ออัปเดตภาพระบุชิ้นส่วน เวอร์ชันเก่าจะถูกยกเลิกโดยอัตโนมัติเพื่อป้องกันไม่ให้พนักงานดูรูปภาพที่หมดอายุ
ข้อผิดพลาดที่สามคือการอัปเดตเวอร์ชันล่าช้า หากมีการออกแบบชิ้นส่วนใหม่ คู่มือ SOP แบบกระดาษอาจยังคงใช้ภาพเก่า ประโยชน์หนึ่งของระบบอิเล็กทรอนิกส์คือ การอัปเดตเพียงครั้งเดียวที่ระดับการจัดการจะซิงโครไนซ์ไปยังเทอร์มินัลทั้งหมด การเชื่อมโยงเวอร์ชันไม่จำเป็นต้องประสานงานกับผู้ขายที่แตกต่างกัน
4. การประหยัดต้นทุนเมื่อเทียบกับวิธีใช้กระดาษ
พิจารณาสถานการณ์: โรงงานที่มีสถานีงาน 200 แห่ง ด้วย SOP แบบกระดาษ ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนเวอร์ชันจะต้องมีการพิมพ์ แจกจ่าย และเก็บรวบรวมเวอร์ชันเก่า ส่งผลให้มีค่าใช้จ่ายด้านแรงงานและวัสดุสูงในแต่ละรอบ ด้วยวิธีแก้ไขแบบอิเล็กทรอนิกส์ การอัปเดตที่ระดับการจัดการจะกระตุ้นการรีเฟรชอัตโนมัติบนเทอร์มินัล ทำให้ค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนเวอร์ชันใกล้เคียงศูนย์ Regarding รอบการฝึกอบรม พนักงานใหม่ที่ใช้เทอร์มินัลระบุชิ้นส่วนผ่านภาพอ้างอิงจะเริ่มทำงานได้เร็วกว่าการพลิกคู่มือกระดาษ ข้อมูลการวิเคราะห์ข้อมูลผลิตภัณฑ์ชี้ให้เห็นว่าสิ่งนี้สามารถลดเวลาในการปฐมนิเทศได้อย่างมีนัยสำคัญ ตัวเลขเหล่านี้มาจากจำลองตรรกะของผลิตภัณฑ์ผลการตรวจสอบจากลูกค้าจริง แต่ตรรกะพื้นฐานนั้นถูกต้อง
ลึกไปกว่านั้น การระบุชิ้นส่วนไม่ใช่ฟังก์ชันที่เป็นอิสระ ESOP สามารถผสานรวมตามความต้องการกับ Andon, Kanban และการเก็บข้อมูล สมมติว่าตรวจพบกลุ่มผสมระหว่างการระบุ พนักงานสามารถเรียก Andon ได้ด้วยการคลิกเดียว Kanban จะแสดงสถานีงานที่ผิดปกติแบบเรียลไทม์ และการเก็บข้อมูลจะบันทึกเวลาที่เกิดเหตุการณ์ การบูรณาการนี้เกิดขึ้นภายในแพลตฟอร์มเดียวกันโดยไม่ต้องใช้ระบบแยกต่างหากสำหรับการเชื่อมต่อ
5. คำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้น
อย่าพยายามทำทุกอย่างพร้อมกัน เลือกชิ้นส่วนที่คล้ายกันสามถึงห้าชนิดที่มักเกิดข้อผิดพลาดมากที่สุด แล้วสร้างวัสดุปรับปรุงให้สมบูรณ์ ได้แก่ มุมมองหลายมุม คำอธิบาย และการเปรียบเทียบ หลังจากเปิดตัว ให้สังเกตว่าพนักงานดูภาพจริงหรือไม่ และการติดตั้งที่ผิดพลาดลดลงหรือไม่ เมื่อได้รับการยืนยันประสิทธิภาพแล้ว จึงค่อยขยายขอบเขตออกไป สำหรับการระบุชิ้นส่วนยานยนต์ เครื่องมือทำหน้าที่เป็นเพียงผู้ช่วย สิ่งสำคัญคือการกำหนดให้ชัดเจนว่า "ต้องมองที่ไหน" และ "จะตัดสินอย่างไร"
ข้อกำหนดเช่นการระบุชิ้นส่วนยานยนต์สามารถนำไปใช้ได้ภายในกรอบของ ESOP ที่มีอยู่แล้วโดยไม่ต้องสร้างระบบแยกต่างหากตั้งแต่ต้น